Matrix Zmartwychwstania nie tylko nie podzielił fanów oryginalnej trylogii, ale wręcz zjednoczył ich w jednogłośnym twierdzeniu, że jest to absolutnie najgorszy film, jaki mogli dostać. Ciężko jednak przyznać, że produkcja była szczególnie niskich lotów, zaliczyć ją można raczej do przeciętnego kina klasy B. Dlaczego więc tak wiele osób szczerze jej nienawidzi? Problem jest znacznie bardziej złożony, niż może się na początku wydawać.
Pierwszy Matrix był wyjątkowym filmem. Pokazał widzom coś, o czym wcześniej nikt nawet nie myślał. Stworzył wyraziste postacie, które zapadały w pamięć i których nie dało się nie lubić. Dla wielu młodych osób pójście na niego do kina było podniosłym wydarzeniem. Nastolatkowie biegali po seansie po ścianach i wykupywali długie czarne płaszcze
Wyraźnie widać, że film niósł za sobą ogromny ładunek emocjonalny, co naturalnie doprowadziło do wytworzenia się przywiązania znacznie mocniejszego, niż przy okazji jakiegokolwiek innego wydarzenia kinowego. Pierwszy Matrix, poza zaserwowaniem genialnej porcji efektów specjalnych, realizowanych przy minimalnym użyciu CGI, oferował też porcję treści filozoficznych, które dodawały mu jeszcze więcej uroku.
Matrix Zmartwychwstania miał więc bardzo trudne zadanie, któremu ostatecznie nie sprostał
Studio mogło pójść jedną z dwóch dróg: zrobić to samo jeszcze raz albo stworzyć zupełnie nowy koncept na przedstawienie świata. Ostatecznie wykorzystało po części obie możliwości, z żadnej jednak nie wywiązało się poprawnie. Fani dostali więc jeszcze raz dokładnie tę samą historię. Zabrakło w niej jednak kilku kluczowych elementów, między innymi zaskoczenia, kwestionowania rzeczywistości widza oraz emocji. Starzy fani dorośli i nie jest ich już tak łatwo zadowolić, zwłaszcza że nakładają na produkcję ogromne oczekiwania..
Elementy, na które fani czekali, pojawiły się w Matrixie Zmartwychwstania, ale nie zostały im podane w wystarczająco efektywny sposób. To, co dwadzieścia lat temu wyglądało ciekawie, dziś kojarzy się raczej ze słabymi efektami specjalnymi. Niestety próba zarobienia na nostalgii była aż nader wyraźnie dostrzegalna, co tylko dodatkowo zdenerwowało fanów. Przez to nowe filmy z uniwersum, jeśli w ogóle były w planach, to zapewne zostały odroczone w czasie. Jeśli studio nie zarobi na fanach, raczej nie będzie mogło liczyć na przyciągnięcie do kina młodszych widzów, którym Matrix nie ma już niczego nowego do zaoferowania.
Matrix Zmartwychwstania miał potencjał, ale ostatecznie nie mógł się zdecydować, czym jest i do kogo jest kierowany. Rozczarowanie fanów może być dla obiektywnego widza pozbawione sensu, ale w rzeczywistości to na tych osobach powinno zależeć studiu najbardziej. Skoro straciło ich poparcie, to nie może oczekiwać, że uda mu się jeszcze zarobić na tej marce, zwłaszcza że filmy – jeśli mają się dobrze prezentować – muszą być drogie.
